Rodzaje zajęć

Seminaria:

podtrzymują najistotniejszą tradycję uniwersyteckiej humanistyki: wnikliwej, krytycznej analizy obrazów i tekstów, wypracowywania własnego stanowiska, otwartej dyskusji. Prowadzący seminaria są nade wszystko partnerami rozmowy: ich doświadczenie pozwala wybrać owocny temat i czuwać nad wyzyskaniem otwieranych przezeń możliwości na drodze samodzielnych dociekań. Zaliczeniu seminarium przyznajemy najwyższą rangę spośród sprawdzianów postępów studiowania. Seminaria trwają po dwa semestry, warunkiem zaliczenia jest – oprócz owocnego uczestnictwa w zajęciach – pozytywne przyjęcie pracy pisemnej.

Zajęcia propedeutyczno-ćwiczeniowe:

związane z poszczególnymi latami studiów, służą wprowadzeniu w podstawowe zagadnienia dyscypliny, warsztatu badawczego, zdobyciu podstawowego zasobu erudycji wizualnej. Szczególną rolę w tej grupie spełnia blok zajęć objętych wspólną nazwą Wstęp do historii sztuki wraz z towarzyszącymi mu zajęciami z wprowadzenia do poszczególnych dziedzin sztuki. Zaznajamia on z podstawowymi pojęciami, historią dyscypliny oraz współczesnymi orientacjami badawczymi (wykład), oraz służy opanowaniu terminologii, teorii poszczególnych gatunków plastycznych, umiejętności analizowania dzieł, podstaw warsztatu badawczego i nauk pomocniczych historii sztuki (ćwiczenia).

Proseminaria:

są w pewnym sensie kontynuacją Wstępu – w trakcie tych zajęć studiujący zapoznają się z różnymi sposobami analizy i interpretacji dzieł sztuki, procedurami badawczymi charakterystycznymi dla poszczególnych epok lub gatunków, zasadami organizacji warsztatu badawczego historyka sztuki.
Pośród zajęć obowiązkowych na pierwszych latach studiów znajdują się także przedmioty niekierunkowe: propedeutyka filozofii, lektoraty języka niemieckiego i łacińskiego, lektorat wybranego języka nowożytnego oraz wychowanie fizyczne.

Zajęcia kursowe dotyczące dziejów sztuki:

obejmują zajęcia z historii sztuki starożytnej, historii sztuki średniowiecznej, historii sztuki nowożytnej oraz historii sztuki nowoczesnej. Prezentujące je wykłady i ćwiczenia są propozycjami syntez historyczno-artystycznych. Kurs dziejów sztuki złożony jest z dwóch bloków. Blok podstawowy składa się z obowiązkowych jednosemestralnych modułów wykładowo-ćwiczeniowych (Wprowadzenie do wiedzy o sztuce poszczególnych epok), których celem jest przekazanie bazowej wiedzy na temat zjawisk artystycznych danego czasu oraz zapoznanie z problematyką badawczą ich dotyczącą. Blok specjalizacyjny, na który składają się wykłady i konwersatoria (Wybrane zagadnienia z dziejów sztuki), komponowany jest indywidualnie przez studentów – wybierają oni z oferowanych zajęć te, które odpowiadają ich zainteresowaniom, ugruntowując, pogłębiając i uszczegóławiając w ten sposób wiedzę na temat danego obszaru historii sztuki.

Zajęcia problemowo-specjalizacyjne:

są to zajęcia typu wykładowo-konwersatoryjnego, co oznacza swobodę wyboru przez prowadzącego formuły najlepiej odpowiadającej ich przedmiotowi, a także pozwala na sprawdzenie w ustalonej przez niego formie opanowania problematyki poruszanej na zajęciach. Co roku oferowany jest nieco odmienny zestaw zajęć problemowo-specjalizacyjnych. Są wśród nich m.in.: ikonografia, krytyka artystyczna, warsztaty pisarskie, zasady dokumentacji architektonicznej, techniki sztuk plastycznych, praktyki wystawiennicze, historia fotografii, wnętrzarstwo i meblarstwo, rynek sztuki, muzealnictwo. Możliwe jest rozszerzenie tej oferty; jednak nie wszystkie zajęcia tej grupy muszą się odbywać corocznie. Staramy się utrzymać ciągłość tematów najistotniejszych i cieszących się największym zainteresowaniem, a co najmniej zapewnić powrót tematów co dwa lata. Ze względu na fakultatywny charakter tych zajęć, pozwoli to wziąć w nich udział wszystkim zainteresowanym.

Moduły specjalizacyjne:

są to zajęcia przeznaczone dla studentów drugiego stopnia studiów, złożone w każdym przypadku z 30-godzinnego wykładu oraz seminarium specjalizacyjnego realizowanego również w wymiarze 30 godzin. Mają one na celu przekazanie studentom zaawansowanej wiedzy z wybranej przez nich dziedziny. Studenci, kierując się swoimi zainteresowaniami, mają prawo wskazania, na które z modułów specjalizacyjnych, spośród oferowanych w danym semestrze, chcą uczęszczać.

Wykład monograficzny:

stanowią drugi, obok seminariów, najbardziej charakterystyczny dla studiów humanistycznych typ zajęć. Prezentują wyniki własnych badań wykładowców oraz zagadnienia warsztatu badawczego w całej ich złożoności. Prowadzą je pracownicy o największym doświadczeniu; są to – wraz z seminariami magisterskimi – zajęcia “profesorskie”.

Zajęcia terenowe:

należą do zajęć obowiązkowych, związanych z poszczególnymi latami studiów. Mają zapewnić bezpośredni kontakt z najważniejszymi dziełami sztuki polskiej, zwłaszcza architektury, a ponadto służą kształceniu i sprawdzeniu umiejętności analizy, datowania i interpretacji dzieł w ich naturalnym otoczeniu. Zamykający II rok studiów obóz inwentaryzacyjny ma za zadanie kształcenie umiejętności pracy “w terenie” z dziełami różnych gatunków – od ich opisu inwentaryzacyjnego do wnikliwej analizy.

Praktyki (muzealna i/lub konserwatorska):   

służą zaznajomieniu się ze specyfiką pracy w najbardziej typowych miejscach zatrudnienia historyków sztuki.

Egzaminy i zaliczenia:

służą sprawdzeniu wiedzy zdobywanej na różnych zajęciach i w samodzielnej pracy z literaturą. Egzamin i zaliczenia przeprowadzane jest w sposób zapewniający gruntowne sprawdzenie wiedzy, od znajomości faktów i dzieł po rozumienie procesów i interpretację. Egzaminy odbywają się w okresie wskazanych przez Rektora UAM sesji egzaminacyjnych.