Wybrane zagadnienia z dziejów sztuki (II-III rok)

 Wybrane zagadnienia z dziejów sztuki – wykład: Ikonografia Męki Chrystusa w średniowieczu
prof. dr hab. Adam Labuda

I semestr, 30 godz.

3 pkt. ECTS

Forma zaliczenia: zaliczenie z notą

 

Celem wykładu jest wprowadzenie w zagadnienia średniowiecznej  ikonografii pasyjnej. Ten rozległy obszar tematyczny należy do kluczowych w ikonografii chrześcijańskiej, zarazem jest wielkim tematem sztuki europejskiej, inspirującym powstanie znakomitych dzieł, zajmującym największych mistrzów. Dla zrozumienia tego dziedzictwa artystycznego nieodzowna jest wiedza o źródłach i przemianach w obrazowaniu Męki Chrystusa.

Punktem wyjścia wykładu będzie omówienie tekstów traktujących o pasji, poczynając od kanonicznych, jakimi są Ewangelie Nowego Testamentu, przez ich wersje apokryficzne, po bardzo liczne teksty teologiczno-egzegetyczne i reprezentujące tzw. historię pasyjną, gatunek rozkwitający w okresie dojrzałego i późnego średniowiecza. Następnie zaprezentowana zostanie ewolucja najważniejszych tematów pasyjnych, z wyobrażeniem Ukrzyżowania na czele. Będzie to omówienie systematyczne, ukazujące kolejne etapy rozwoju tematów, od realizacji najwcześniejszych  po dzieła zamykające epokę średniowiecza. Uwzględnione zostaną zasady konstrukcji pasyjnych cyklów obrazowych oraz konteksty gatunkowe ikonografii pasyjnej (malarstwo ścienne, retabulum ołtarzowe, epitafium, itp. ). Przyjrzymy się roli wiernego-widza w odbiorze przedstawień pasyjnych. Kontekst tych rozważań stanowią teologia pasyjna, formy pobożności i przemiany życia religijnego w średniowieczu.

  

Wybrane zagadnienia z dziejów sztuki – wykład: Życie posągów
prof. UAM dr hab. Tomasz Wujewski

I semestr, 30 godz.

3 pkt. ECTS

Forma zaliczenia: zaliczenia z notą

 

Celem wykładu jest ukazanie i analiza pewnego fenomenu kultur starożytnych, a mianowicie przypisywania posągom cech autentycznego życia. Tak więc, w oparciu o materiał źródłowy, mowa będzie o posągach mówiących, poruszających się, płaczących, pocących się, o ubieraniu posągów, ich biżuterii, o uczuciach względem posągów itp. Dla skonfrontowania tych stron „życia” posągów  z obiektywną rzeczywistością omówione będą też rozmaite aspekty ich tworzenia i funkcjonowania. W konkluzjach będzie przedstawiona próba wyjaśnienia fenomenu i oceny jego znaczenia w życiu społecznym i indywidualnym ludzi starożytności. Materiał obejmuje szeroko rozumiany krąg kultur śródziemnomorskich, począwszy od okresu brązu po VI wiek po Chr.

 

 

Wybrane zagadnienia z dziejów sztuki – wykład: Współczesna sztuka rosyjska

dr Magdalena Radomska

I semestr, 30 godz.

3 pkt. ECTS

Forma zaliczenia: zaliczenia z notą

 

Wykład stanowić będzie krytyczne omówienie współczesnej sztuki rosyjskiej po drugiej wojnie światowej – od socrealizmu i reakcji artystów na socrealizm (soc art) po najnowsze przykłady dzieł artystów skoncentrowanych na krytyce sytuacji politycznej w Rosji oraz jej uwikłaniom w kapitalizm. Istotnym aspektem wykładu będzie systematyczne zapoznanie uczestników z istotnymi tekstami i sylwetkami badaczy współczesnej sztuki rosyjskiej takimi jak Boris Groys, Ekaterina Degot, czy Keti Chukrov. Przedstawiony zostanie nie tylko szeroki kontekst historii politycznej Rosji przed i po 1989 rokiem, ale także geografia artystyczna Moskwy wraz z kluczowymi instytucjami kultury artystycznej oraz chronologiczne kalendarium najważniejszych wystaw i wydarzeń. Podczas wykładu uczestnicy będą mieli możliwość z zapoznaniem się z twórczością wielu twórców – od takich (związanych z socrealizmem)  jak Siergiej Eisenstein, Władimir Majkowski, Aleksandr Dejneka, przez twórczość artystów takich jak Komar i Melamid, Ilya Kabakov, aż po sztukę związana z performansem moskiewskim (Radek, E.T.I.) oraz współczesnymi przykładami środowiskiem grupy Wojna, Kolektywu Znalezionej Odzieży, Petra Pavlenskyego, czy Pussy Riot. Zajęcia zostaną ocenione na podstawie aktywności studentów, kolokwium lub esejów pisemnych (do wyboru przez studentów).  

Literatura:

András, E. (ed.), Video Art from Central and Eastern Europe 1989-2008, Budapest 2009.

Bishop, C., Chuckhrov, K., Moscow Symposium: Conceptualism Revisited, 2014. 

Chałubiński, M. (ed.), Transformacje systemowe w Polsce i w krajach postkomunistycznych, Pułtusk 2008.

Eliot, D., Pejić, B., After the Wall: Art and culture in post-communist Europe, Stokholm 1999.

Erjavec, A., Postmodernism and the Postsocialist Condition: Politicized Art under Late Socialism, Berkeley 2003.

Groys, B., Art Power, Cambridge, MA 2008.

Groys, B., History Becomes Form, Cambridge, MIT 2010

Groys, B., Art Power, London, New York, Verso 2014.

Hegyi, L., Aspects/Positions. 50 Years of Art in Central Europe, 1949-1999, Wien 1999.

Hoptman, L., Pospiszył, T., Primary Documents: A Sourcebook for Eastern and Central European Art Since 1950s, New York, 2011. 

Jonson, L., Art and Protest in Putin’s Russia, London, New York, 2015.

Myer, C., Critical Cinema: Beyond Theory of Practice, London, New York, 2011.

Pejić, B. (ed.), Gender Check. Femininity and Masculinity in the Art of Eastern Europe, Wien/Cologne 2009.

Wekula, A., Valdez, S., Ostalgia, 2011.

 

 

Wybrane zagadnienia z dziejów sztuki – wykład: Sztuka polska XX wieku
prof. UAM dr hab. Piotr Juszkiewicz

II semestr, 30 godz.

3 pkt. ECTS

Forma zaliczenia: zaliczenia z notą

 

Celem wykładu jest uzupełnienie wiedzy studentów na temat polskiej sztuki XX wieku i wskazanie zarazem na istotne dla jej opisu  interpretacji konteksty historyczne.

Generalną perspektywę wykładu wyznacza przekonanie, że główny nurt w kulturze artystycznej XX wieku – modernizm – był artystycznym wynikiem złożonego w swej genezie procesu nowoczesności i bardzo intensywnie spleciony z ideologiami regeneracyjnymi XIX i XX wieku.

Tematyka wykładu obejmie następujące kwestie:

 

Wprowadzenie:

  • wyjaśnienie pojęć: modernizm, nowoczesność, regeneracja.
  • kluczowe momenty historii w XX wieku w Polsce
  • periodyzacja

 

Wcielenia regeneracji:

  • styl narodowy i nowoczesność
  • sztuka i absolut
  • sztuka i rewolucja antropologiczna
  • sztuka i autonomia
  • nowoczesność jako sztuka oficjalna
  • socrealizm – powrót do źródeł
  • socjalistyczny modernizm

 

Gry neoawangardy (lata 60. i 70.)

Malarskie interregnum (lata 80.)

Tradycje sztuki krytycznej (lata 90.)

Pożegnanie z nowoczesnością

Forma zaliczenia – test wizualny z zakresu objętego wykładem

 

Wybrane zagadnienia z dziejów sztuki – wykład: Realność abstrakcji. Wybrane zjawiska i zagadnienia z historii malarstwa XX i XXI wieku
dr hab. Łukasz Kiepuszewski

II semestr, 30 godz.

3 pkt. ECTS

Forma zaliczenia: zaliczenia z notą

 

Wykład stanowi autorską prezentację wybranych zjawisk w dziejach malarstwa od roku 1900 do współczesności w którym szczególna uwaga zostanie poświęcona rozmaitym zagadnieniom obrazowania na styku sztuki figuratywnej i abstrakcyjnej. Przekroczenie tradycyjnej dychotomii między tymi głównymi nurtami nowoczesności zmierzać będzie do wytyczenia „trzeciej drogi” (Deleuze) i poszukiwania różnych wymiarów realności obrazu malarskiego.

Powyższe założenia powodują, że na zajęciach pojawią się zagadnienia oświetlane z różnych perspektyw teoretycznych i historycznych. Na wykładach rozważane będą m. in. zagadnienia obrazu potencjalnego (Gamboni), różnicy ikonicznej (Boehm), materialności i cielesności obrazu (Merelau-Ponty), koncepcje genezy sztuki abstrakcyjnej, znaczenia kultur pozaeuropejskich w kształtowaniu się nowoczesnego języka malarskiego (Henri Matisse i sztuka islamu), założenia malarstwa procesu, elementy antropologii aktu malarskiego itd.

Ponadto dzieła malarstwa rozpatrywane będą także w kontekście towarzyszących im zjawisk artystycznych – performance’u (Jackson Pollock), w dialogu ze sztuką ulicy (graffiti), współczesną technologią (obrazy hybrydowe).

Na wykładach omawiana będzie twórczości różnych artystów istotnych w przyjętej perspektywie, począwszy od „klasyków nowoczesności” między innymi Paula Cézanne’a, Wasyla Kandinsky’ego, Franka Stellę, po artystów współczesnych – Thomasa Scheibitza, Raoula de Keysera, Katharinę Grosse itd. Istotnym aspektem zajęć będzie prezentacja analiz i interpretacji wybranych dzieł sztuki. 

Literatura związana z tematem będzie przywoływana i omawiana w trakcie wykładów.

Forma zaliczenia – test wizualny z zakresu objętego wykładem

 

Wybrane zagadnienia z dziejów sztuki – wykład: Obrazowanie czasu

dr hab. Michał Haake

II semestr, 30 godz.

3 pkt. ECTS

Forma zaliczenia: zaliczenia z notą

Wykład będzie prezentacją wybranych przykładów podejmowania w twórczości wizualnej zagadnienia czasu. Omówione zostaną dzieła sztuki europejskiej i amerykańskiej od wieku XIV do XXI, reprezentujące podstawowe media artystyczne: malarstwo, rzeźbę, fotografię oraz film.

Analiza materiału artystycznego będzie prowadzona w odniesieniu do jego struktury, z jednej strony, do teorii przedstawiania czasu w sztuce z drugiej. Istotnym składnikiem prezentacji będzie konfrontacja różnych interpretacji tytułowego zagadnienia zrealizowanego w danym dziele.

Forma zaliczenia – test wizualny z zakresu objętego wykładem

 

Wybrana literatura

Bild und Zeit. Temporalitaet in Kunst und Kunsttheorie seit 1800, hrsg. T. Kisser, Muenchen: Fink Verlag 2011

Bilderzaehlungen –Zeitlichkeit im Bild, hrsg, A.v. Huelsen-Esch, H. Koerner, G. Reuter, Koeln-Weimar-Wien: Boehlau Verlag 2003

C. Bluemle, Augenblick oder Gleichzeitigkeit. Zur Similtaneitaet im Bild, (w:) Similtaneitaet: Modelle der Gleichzeitigkeit in Wissenschaften und Kuensten, Bielefeld 2013

Gotthold Ephraim Lessing, Laokoon, czyli o granicach malarstwa i poezji, przeł. H-ZYmon Debicki, Kraków: Universitas 2012

G. Pochat, Bild-Zeit. Zeitgestalt und Erzaehlstruktur in der bildenden Kunst von der Anfaengen bis zur fruehen Neuzeit, Koeln-Weimar-Wien: Boehlau Verlag 1996

H. Theissing, Die Zeit im Bild, Darmstadt 1987

 

Wybrane zagadnienia z dziejów sztuki – konwersatorium: Surrealistki
prof. UAM dr hab. Agata Jakubowska

I semestr, 30 godz.

3 pkt. ECTS

Forma zaliczenie: zaliczenie z notą

 

Inspiracją dla tych zajęć jest wystawa „Frida Kahlo i Diego Rivera. Polski kontekst” zorganizowana w CK Zamek (8.09.2017 – 21.01.2018). Skupimy się na jednym z wątków, który porusza ta ekspozycja – Frida Kahlo jako surrealistka. Zostanie on rozbudowany o analizy surrealistycznej twórczości innych artystek działających w XX i XXI wieku w różnych miejscach na świecie. Poszczególne spotkania będą dotyczyły takich między innymi zagadnień: przebudowa kanonu surrealistycznej sztuki, pary artystyczne i współpraca między surrealistkami, ikonografia sztuki surrealistycznej (nawiedzony dom, hybrydyczność, szaleństwo itd.), autoportret i artystyczna tożsamość, poetyka i polityka wystaw sztuki surrealistycznej.

 

Zajęcia będą polegały w dużej mierze na dyskusji na tematy poruszane w tekstach wskazanych przez prowadzącą (szczegółowa lista zostanie podana na początku roku). Planowane są wizyty na wspomnianej wyżej wystawie.

 

Zaliczenie: wnikliwa lektura tekstów i udział w dyskusji, krótki esej (ok. 9000 znaków) poświęcony wybranemu aspektowi związanemu z wystawą.

 

Literatura ogólna

  1. Allmer, Patricia, red., Angels of Anarchy: Women Artists and Surrealism, London and Manchester: Prestel and Manchester Art Gallery, 2009.
  2. Allmer, Patricia, red., Intersections: Women Artists/Surrealism/Modernism, Manchester: Manchester University Press, 2016.
  3. Borzeskowska, Anna, Francuzik, Karol, red., Frida Kahlo i Diego Rivera. Polski kontekst, Poznań: CK Zamek, 2017
  4. Caws, Mary Ann, Kuenzli Rudolf E., Raaberg Gwen, red, Surrealism and Women, Cambridge MA: The MIT Press, 1991
  5. Chadwick, Whitney Women Artists and the Surrealist Movement, Thames and Hudson, 1985
  6. Chadwick, Whitney Mirror images :  women, surrealism, and self-representation, Cambridge MA: The MIT Press, 1998
  7. Fort, Ilene Susan, Arcq, Tere, red, In Wonderland: Surrealist Adventures of Women Artists in Mexico and the United States, Los Angeles County Museum of Art, 2012
  8. Taborska, Agnieszka Spiskowcy wyobraźni. Surrealizm, Gdańsk: słowo/obraz terytoria, 2007.

 

 

Wybrane zagadnienia z dziejów sztuki – konwersatorium: Architektura rezydencjonalna nowożytnej Rzeczpospolitej (ok. 1600-1800)
mgr Katarzyna Janicka

I semestr, 30 godz.

3 pkt. ECTS

Forma zaliczenie: zaliczenie z notą

 

Zajęcia konwersatoryjne będą poświęcone nowożytnej architekturze rezydencjonalnej, powstającej dla rodzin królewskich i magnackich w XVII i XVIII wieku. Tematyka zajęć skupiać się będzie wokół problemu nowożytnej rezydencji widzianej na szerokim tle polityczno-społecznym i kulturowym. Interesować nas będzie ewolucja typów architektonicznych, od późnośredniowiecznego zamku, po pałac otwarty w typie entre cour et jardin, z uwzględnieniem najważniejszych problemów: lokalizacji, rozplanowania budowli, specyfiki układu architektonicznego, układu funkcjonalnego i wystroju oraz programu ideowo-symbolicznego. Na zajęciach zostanie omówiony proces kształtowania się nowożytnej rezydencji i jej otoczenia, w polu zainteresowania będzie nie tylko główny budynek mieszkalno-reprezentacyjny, problem kształtowania się nowożytnego apartamentu oraz proces specjalizacji w zakresie typów pomieszczeń i ich funkcji, ale także jego otoczenie, ze szczególnym uwzględnieniem ogrodów. Zagadnienie mecenatu artystycznego, w orbicie, którego powstawały obiekty kluczowe dla rozwoju polskiej architektury, wiąże się ściśle z istnieniem (bądź brakiem) struktur artystycznych, ważny będzie zatem status nowożytnego artysty-projektanta oraz jego relacja ze zleceniodawcą, który często był współautorem projektu. Planowane jest omówienie na zajęciach następujących rezydencji: zamki królewskie w Krakowie i Warszawie, zamki w Książu Wielkim, Baranowie Sandomierskim, Wiśniczu Nowym, Łańcucie i Ujeździe, Nieświeżu i Ołyce oraz pałace w Podhorcach, Puławach, Wilanowie, Rydzynie, Białymstoku, Radzyniu Podlaskim, Pawłowicach i Rogalinie. Taki wybór pozwoli prześledzić kształtowanie się pejzażu architektonicznego nowożytnej Rzeczpospolitej, zarówno w centrach ówczesnej władzy, tj. Krakowie i Warszawie, jak i na prowincji (Małopolska, Wielkopolska, Kresy Wschodnie).

Głównym celem zajęć jest zapoznanie uczestników z problemem rezydencji, a omówienie obiektów służyć będzie rozwinięciu analitycznego myślenia, umiejętności samodzielnego opisu dzieła architektury z użyciem terminów specjalistycznych oraz przeprowadzenia jego wstępnej interpretacji. Przygotowanie referatu będzie rozwijało umiejętności sformułowania poprawnej wypowiedzi naukowej, wspartej materiałem ilustracyjnym oraz jej publiczne zaprezentowanie  na zajęciach.

Warunki zaliczenia: obecność na zajęciach (dopuszczalne dwie nieobecności), przygotowanie referatu na temat wybrany z listy oraz zaliczenie ustnego kolokwium. 

Literatura podstawowa:

  1. Chrzanowski T., Sztuka w Polsce od I do III Rzeczpospolitej: zarys dziejów, Warszawa 1998.
  2. Karpowicz M., Sztuka polska XVII wieku, Warszawa 1983.
  3. Karpowicz M., Sztuka polska XVIII wieku, Warszawa 1985.
  4. Miłobędzki A., Zarys dziejów architektury w Polsce, Warszawa 1988.
  5. Miłobędzki A., Architektura polska XVII wieku, T. 1, Warszawa, 1980.
  6. Rottermund A., Lorentz S., Klasycyzm w Polsce, Warszawa 1990.
  7. Rottermund A., Kształtowanie się apartamentu w nowożytnej architekturze polskiej [w:] „Rocznik Muzeum Narodowego w Kielcach”, nr 21, 2003.
  8. Sztuka około 1600. Materiały sesji Stowarzyszenia Historyków Sztuki w Lublinie, Lublin 1972.
  9. Sztuka I połowy XVIII wieku, Materiały Sesji Stowarzyszenia Historyków Sztuki, Rzeszów 1978.

*Literatura uzupełniająca zostanie podana na pierwszych zajęciach

 

Wybrane zagadnienia z dziejów sztuki – konwersatorium: Historia sztuki performance
mgr Małgorzata Sobocińska

II semestr, 30 godz.

3 pkt. ECTS

Forma zaliczenia: zaliczenie z notą

 

Konwersatorium poświęcone będzie historii sztuki performatywnej XX wieku. Celem zajęć jest zapoznanie studentów z historią performansu, jej głównymi nurtami oraz wewnętrznymi przemianami na przestrzeni dekad. W trakcie zajęć zostanie podjęta próba odpowiedzi na pytanie czym jest performans i performatywność w sztuce współczesnej. Zaprezentowane zostaną również zagadnienia dotyczące dokumentacji oraz archiwizacji performansu.

Warunkiem zaliczenia jest aktywne uczestnictwo w zajęciach, przygotowanie krótkiej prezentacji na wybrany temat (lista tematów zostanie podana w trakcie zajęć) oraz zaliczenie kolokwium na ostatnich zajęciach w semestrze.

 

 

Wybrane zagadnienia z dziejów sztuki – konwersatorium: Średniowieczne pomniki nagrobne w Polsce
dr Adam Soćko

II semestr, 30 godz.

3 pkt. ECTS

Forma zaliczenie: zaliczenie z notą

 

Zajęcia typu konwersatoryjnego poświęcone będą rozpoznaniu przez studentów zasad reprezentacyjnych pochówków w sztuce polskiego średniowiecza. W trakcie zajęć przedstawiona zostanie po krótce tradycja kształtowania się pochówku – od słynnej inskrypcji z katedry gnieźnieńskiej, poprzez skromne płyty grobów z rytym motywem krzyża, aż po model nagrobka tumbowego. Omówione zostaną także pokrewne formie nagrobkowej artystyczne formy komemoracji osób świeckich – jak płyta wiślicka i posąg Salomei Głogowskiej z tamtejszej kolegiaty. Mniej znane polskie zabytki (płyta nagrobna z Wiślicy, płyty z kościoła „B” na Wawelu, z kolegiaty w Kaliszu czy z Tumu). Okres romańskiej plastyki komemoratywnej zostanie omówiony w kontekście analogicznych zjawisk obecnych głownie w sztuce niemieckiej i czeskiej. Z kolei nagrobki epoki gotyku prezentowane będą w systemie krótkich referatów studentów, którzy przedstawią stan badań i główne wątki problemowe w badaniach nad poszczególnymi pomnikami. Oprócz słynnego nagrobka Henryka Probusa oraz grobowców królewskich na Wawelu w sztuce ziem polskich wskazać można szereg innych, nie mniej intrygujących zabytków, które stać się mają tematem rozważań i dyskusji podejmowanej w toku tych zajęć. Prowokować do nich będą: nagrobek Jana z Czerniny w Rydzynie, wybrane nagrobki Piastów śląskich, nagrobek świętego Wojciecha w Gnieźnie, płyta nagrobna Arnolda Lischorena z Chełmna, ale i szereg zabytków późnego gotyku: pomnik nagrobny Fryderyka Jagiellończyka, nagrobki spiżowe w Poznaniu, Gnieźnie i Krakowie. Zajęcia wymagają znacznego zaangażowania uczestników w dyskusję, a zatem także w proces rozpoznania materii dotykanych zjawisk. Orientacja historyczna będzie bardzo mile widziana. Celem zajęć będzie wspólne wypracowanie obserwacji dotyczących tego co wspólne w plastyce średniowiecznych pomników nagrobnych w Polsce i tych zjawisk, które zasługują na wyodrębnienie jako najciekawsze i oryginalne.

Forma zaliczenia:

  1. Przygotowanie referatu
  2. Zaliczenie kolokwium podsumowującego omówiony materiał

 

 Wybrane zagadnienia z dziejów sztuki – konwersatorium: Historia sztuki wobec ludologii. Recepcja tradycyjnych mediów artystycznych w grach komputerowych
mgr Michał Szymański

II semestr, 30 godz.

3 pkt. ECTS

Forma zaliczenie: zaliczenie z notą

 

Celem konwersatorium jest refleksja nad grami komputerowymi w ujęciu historii sztuki, która pozwoli zbadać ten obszar z nowej, niezaproponowanej wcześniej perspektywy. Problematyka zajęć wymaga wprowadzenia w nurt badań nad grami, zwany ludologią, włączając w to omówienie genezy i statusu dyscypliny oraz różnych metod badawczych. Ponadto, zdefiniowanie kluczowych dla tej problematyki pojęć i klasyfikacji, pozwoli na charakterystykę specyfiki medium gier komputerowych. Na tej podstawie, określony zostanie potencjalny wkład historii sztuki w analizę wizualności gier, z uwzględnieniem wykorzystania typowych dla dyscypliny narzędzi metodologicznych. Główna tematyka zajęć oscyluje wokół zagadnienia relacji gier z klasycznymi formami twórczości jak rzeźba, architektura i malarstwo.

Podczas zajęć zostaną wspólnie omówione teksty z zakresu ludologii, nowych mediów oraz teorii historii sztuki, które pozwolą rozwinąć umiejętność interpretacji interdyscyplinarnych problemów i stosowania pojęć z różnych dziedzin humanistyki. Ponadto duży cykl zajęć zostanie poświęcony analizie poszczególnych gier w perspektywie ich intertekstualnego charakteru.  Istotne będzie rozwinięcie kompetencji w zakresie analizy dzieł mediów cyfrowych, przy uwzględnieniu podobieństw i różnic w przepracowywaniu klasycznych motywów artystycznych. Prześledzenie odniesień do różnych mediów artystycznych w grach, pozwoli na wykorzystanie podstawowego warsztatu historyka sztuki. Zarówno w zakresie ikonograficznego rozpoznania jak i opisu komparystycznego, które pozwolą na wyciąganie wniosków płynących z porównań dzieł różnych mediów. Konwersatorium stanowi także propozycję szerszego spojrzenia na rolę historii sztuki w badaniach nowych obszarów kultury wizualnej, w tym przypadku rozpatrywaną na przykładzie gier komputerowych.

Warunkiem zaliczenia jest aktywne uczestnictwo w zajęciach oraz przygotowanie referatu w oparciu o zagadnienia poruszane na konwersatorium lub blisko związane z omawianą tematyką(po ustaleniu z prowadzącym).

Literatura:

Surdyk, Status naukowy ludologii Przyczynek do dyskusji, „Homo Ludens” 1 2009

Shaw, What ist video game culture? Cultural Studies and games studies, „Games and Culture” 5(4) 2010

Strużyna, Sztuka gier wideo. Wybrane aspekty badań nad estetycznością i artyzmem gier komputerowych, „Homo Ludens. Czasopismo ludologiczne Polskiego Towarzystwa Badania Gier”, nr 1(7) 2015

Aarseth, Cybertext. Perspectives on Ergodic Literature, Baltimore, London 1997

Lipiński, Hopper Wirtualny. Obrazy w pamiętającym spojrzeniu, Toruń 2013

Gonzalo, Ludology meets narratology , „Parnasso” 3 1999

Tavinor, The Art of videogames, Malden 2009

Belting , Miejsce obrazów, tłum. Mariusz Bryl[w:] Perspektywy współczesnej historii sztuki. Antologia przekładów „Atrium Quaestiones”, red. M. Bryl, P. Juszkiewicz, P. Piotrowski, Poznań 2009

Jenkins, Game design as narrative architercture, [w:] „First Person: New Media as Story, Pefromance and Game”, ed. Pat Harrigan, London 2004

Manovich, Język nowych mediów, przeł. P. Cypryański, Warszawa 2006

Wiesing, Sztuczna obecność. Studia z filozofii obrazu, tłum. Krystya Krzemieniowa, Warszawa 2012

Sołtysiak Rogate hełmy sprzedają się lepiej? O nieprzystawalności współczesnego stanu wiedzy historycznej do potrzeb budowania projektantów gier, „Homo Ludens. Czasopismo ludologiczne Polskiego Towarzystwa Badania Gier”, nr 1(7) 2015

Grau, Virtual Art. From illusion to immersion, trans. Gloria Custance, Cambridge, London 2003

Zawojski, Sztuka cyfrowa jako wyzwanie dla estetyki [w:] „Estetyka wirtualności”, red. Michał Ostrowicki, Kraków 2004

Czekalski, Intertekstualność i malarstwo: problemy badań nad związkami międzyobrazowymi, Poznań 2006

Prajzner, wirtualne spacer. Struktury przestrzenne w grach komputerowych. Kultura współczesna Nr 3/2010

 

 Konserwatyzm awangardowy na tle innych awangard
mgr Marcel Skierski

II semestr, 30 godz.

3 pkt. ECTS

Forma zaliczenie: zaliczenie z notą

Celem zajęć jest zapoznanie z konserwatyzmem awangardowym w odniesieniu do pozostałych rodzajów XX-wiecznej awangardy artystycznej. Podstawowe założenia nurtu opisane zostały przez Zbigniewa Warpechowskiego – performera, współzałożyciela międzynarodowej grupy Black Market, członka Grupy Krakowskiej – który tym pojęciem określa swoją twórczość. Pisma artysty zainspirowały filozofa Pawła Rojka, który w książce pt. „Awangardowy konserwatyzm: idea polska w późnej nowoczesności” rozszerza to określenie na problematykę z zakresu nauk społecznych. Konserwatyzm awangardowy stanowi postawę twórczą, nie odrzucającą dokonań sztuki współczesnej, lecz rozszerzającą ją o marginalizowane zazwyczaj tradycyjne wartości. Pozorna sprzeczność założeń stanowi o oryginalności pomysłu Warpechowskiego, sytuując artystów mogących nosić miano „konserwatystów awangardowych” na marginesie współczesnego świata sztuki. Zrozumienie pozycji artystów, których twórczość zostanie przeanalizowana w trakcie zajęć, wymagać będzie prześledzenia źródeł, rozwoju i podstaw ideowych XX-wiecznych ruchów awangardowych. Zajęcia, poza zapoznaniem się z twórczością wspomnianego Warpechowskiego, ale również Jerzego Kaliny, Jacka Adamasa, Alexandra Pushkina, Wojciecha Korkucia i innych, mają na celu nieuprzedzoną analizę podstawowych pojęć wykorzystywanych przy omawianiu postaw twórczych (takich jak np. „awangarda”) i przedstawienie ich właściwego znaczenia.